Γνωστὸς ἠθοποιὸς γιὰ τὸν κορονοϊό: «Ὅσο δὲν ἀνοίγουν οἱ ναοί, τόσο θὰ παρατείνεται τὸ κακό…»

http://sfa-cryptochristian.blogspot.com/2020/03/blog-post_390.html



Γνωστὸς ἠθοποιός, ὁ ὁποῖος ἔγινε γνωστὸ στὸ εὐρὺ κοινὸ μέσα ἀπὸ τὴν συμμετοχή του σὲ ἐπιτυχημένη σειρὰ τοῦ ΑΝΤ1, μέσα ἀπὸ μία μακροσκελῆ ἀνάρτηση ποὺ ἔκανε στὸν προσωπικό του λογαριασμὸ στὸ Facebook γιὰ τὶς ἐκκλησίες ποὺ ἔκλεισαν λόγω κορονοϊού, δηλώνοντας πῶς ὅσο παραμένουν κλειστὲς δὲν θὰ σταματήσει ὅλο αὐτὸ ποὺ ζοῦμε.
Διάβασε ἀναλυτικὸ τὸ μήνυμά του:
Δὲν θέλω νὰ ἀπογοητεύω κανένα. Ἀπεναντίας…!!! Γι’αὐτό, θέλω νὰ πῶ τὸ ἑξῆς: Ὅσο δὲν ἀνοίγουν οἱ Ὀρθόδοξοι Ναοί, τόσο θὰ παρατείνεται τὸ κακὸ μὲ τὸν κορωνοϊό. Πρέπει σὰν λαὸς καὶ σὰν χριστιανοὶ νὰ τὸ καταλάβουμε αὐτό…!!!
Ὅπως οἱ ὑπεραγορὲς ἀνοίγουν μὲ κριτήρια, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀνοίξουν καὶ οἱ ναοὶ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο καὶ ὄχι μόνο γιὰ τοὺς Ἱερεῖς καὶ ψάλτες… Πρέπει νὰ ξυπνήσουμε!!! Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος εἶπε: «Οὐκ ἐπ’ ἄρτω μόνο ζήσεται ἄνθρωπος». Γιατί νὰ ὑπάρχει μόνο ἡ μέριμνα γιὰ τὶς σωματικὲς ἀνάγκες…!!!? Πρέπει γρήγορα νὰ ξυπνήσουμε!!! Εἶναι δοκιμασία καὶ ἔχουμε ἀποτύχει ὡς...Χριστιανοί…!!!
Μᾶς κυριεύει ὁ φόβος τοῦ θανάτου ποὺ ἂν τὸ καλοσκεφτοῦμε εἶναι ἀναπόφευκτος γιὰ ὅλους ἀνεξαιρέτος καὶ θὰ συμβεῖ ἔτσι κι ἀλλιῶς!!! Φοβόμαστε τὸν θάνατο; Τότε νὰ στραφοῦμε στὸ Χριστὸ ποὺ εἶναι ἡ Ζωὴ καὶ ἡ θεραπεία ὅπως καὶ ἡ Ἀνάστασις τῶν πάντων. Ἂς Ξυπνήσουμε, ἂς ἀντιδράσουμε, ἂς κάνουμε κάτι. Μὴν δεχόμαστε ἄλλο τὸ παράλογο. Δὲν λύνονται τέτοια προβλήματα καὶ δοκιμασίες χωρὶς Χριστό. Φέρουμε εὐθύνη ὅλοι ὡς Χριστιανοί, ὡς σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὡς σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

Μόνο ὁ Θεὸς μέσω τῆς πίστης μπορεῖ νὰ σταματήσει ὅλο αὐτὸ τὸ κακό… Μόνο Αὐτός, ὁ Κύριός μας, ὁ Θεός μας, ὁ Δημιουργὸς καὶ Πατέρας μας!!! Οὔτε ἡ ἐπιστήμη, οὔτε τὰ ἀνθρώπινα (=μέτρα), ΜΟΝΟ Η ΧΆΡΙΣ ΤΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΎ. Μόνο Αὐτὸς μὲ τὶς πρεσβεῖες τῆς Ὑπερευλογημένης Θεοτόκου. Ἀμήν.

Ὁ λόγος γιὰ τὸν κύπριο ἠθοποιό Μαριο Πετρίδη, τὸν τηλεοπτικὸ Γιῶργο Ἰωάννου τῆς σειρᾶς «Ροῦ Μάτ» του ΑΝΤ1. Ὁ ἴδιος, μάλιστα, εἶχε κάνει ἕνα πέρασμα ἀπὸ τὸ «Μπροῦσκο», ὑποδυόμενος τὸν ἀστυνομικό.

Ἅγιον Φῶς, δὲν θὰ πάρουμε; Οἱ καμπάνες δὲν θὰ κτυπήσουν πένθιμα καὶ χαρμόσυνα; Τὀ "σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου" θὰ τὸ προσπεράσουμε; Ἐπιτάφιος δὲν θὰ σηκωθεῖ; Ἐξορία ὁ Θεὸς ὁ Μέγας; Ἐξορία ἀπὸ τὴν ζωή μάς; Δὲν τὸν χρειαζόμαστε πιά, ἐφ΄ ὅσον μιλᾶ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἕνας καίσαρας διοικεῖ ???...

Τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.

Ταχτσόγλου Καλλιόπη, ἠθοποιός.

(επιστολή στην Δ.Ι.Σ. και στην Ι.Α.)

Ἀθῆναι, 24/3/20

Σεβαστοί μας πατέρες τῆς Δ.Ἱ.Σ καὶ τῆς Ἱ.Ἀ.,

δὲν θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω πὼς σὲ δύσκολες ὥρες καὶ σὲ ἐπιδημίες, ἡ Ἐκκλησία μας ἦταν μπροστὰ, φύλαξ τοῦ πιστοῦ λαοῦ, μὲ λειτουργίες, ἀκολουθίες καὶ λιτανείες. Δὲν θὰ σᾶς θυμίσω τὴν ἀμαχητὶ ὑποχώρηση μπρός στὶς προσταγὲς τοῦ καίσαρα, χωρὶς μιὰ θέση σταθερή, ἔστω ἐναλλακτικὴ ὥστε, στὰ τοῦ Θεοῦ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς* ὅ γέγονε, γέγονε.


Αὐτὸ ποὺ θέλω τώρα νὰ σᾶς παρακαλέσω εἶναι, νὰ βρῆτε τρόπο ὥστε, ὅσοι πολὺ τὸ ποθοῦμε, νὰ μποροῦμε νὰ μεταλάβουμε Χριστό. Νὰ ἐπιτρέπεται τὸ κτύπημα τῆς καμπάνας, ὡς ὑπενθύμιση τῶν ἡμερῶν τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. 


Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στερούμεθα τὴν Θεία Κοινωνία. Δὲν γίνεται νὰ σωπαίνουν οἱ καμπάνες, ἐνῶ τὰ παντοπωλεῖα εἶναι ἀνοικτὰ ὑποχρεωτικά, ἀκόμα καὶ τὶς Κυριακές. Μπροστά μας ἔχουμε τοὺς Δ’ Χαιρετισμοὺς τῆς Παναγίας μας, τὸν Ἀκάθιστο Ὕμνο, τοῦ Λαζάρου, τῶν Βαϊων, τὴν Μεγάλη Ἐβδομάδα τῶν Παθῶν, τὴν Μεγίστη τῶν Ἡμερῶν Ἀγία Ἀνάσταση, τὴν μόνη ἔκρηξη Χαρᾶς τοῦ κόσμου τούτου.


Ἅγιον Φῶς, δὲν θὰ πάρουμε; Οἱ καμπάνες δὲν θὰ κτυπήσουν πένθιμα καὶ χαρμόσυνα; Τὀ "σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου" θὰ τὸ προσπεράσουμε; Ἐπιτάφιος δὲν θὰ σηκωθεῖ; Ἐξορία ὁ Θεὸς ὁ Μέγας; Ἐξορία ἀπὸ τὴν ζωή μάς; Δὲν τὸν χρειαζόμαστε πιά, ἐφ΄ ὅσον μιλᾶ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἕνας καίσαρας διοικεῖ;...


Μὲ πόνο, θυμό, θλίψη, ἀπορία καὶ ἐλπίδα πρῶτα στὸ θέλημα 
τοῦ Θεοῦ καὶ κατόπιν στὴν ἀγάπη σας.


Ταχτσόγλου Καλλιόπη, ἠθοποιὸς.


http://logosfotos.blogspot.com/ 

Η Ταινία «Εν Τούτω Νίκα» διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Αντιγραψτε την πριν την αφαιρεσουν...

https://youtu.be/Fwi4XNJS_jU

Διαθέσιμη στο Διαδίκτυο μετά από την εντυπωσιακή πρώτη προβολή της είναι η ταινία «Εν Τούτω Νίκα», ένα αφιέρωμα στον Γιαννιτσιώτη Μακεδονομάχο Οπλαρχηγό Γκόνο Γιώτα, τον αποκαλούμενο το «Στοιχειό του Βάλτου», με αφορμή την μνήμη του μαρτυρικού του θανάτου στις 13 Φεβρουαρίου 1911.Η δημιουργία της ταινίας προήλθε από πρωτοβουλία της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Γιαννιτσών «Ο Φίλιππος» και του προέδρου αυτής, κ. Κωνσταντίνου Κάμτση απογόνου του Μακεδονομάχου Γκόνου Γιώτα, με στόχο την προβολή στο ευρύ κοινό του αγώνα και της θυσίας του τοπικού ήρωα μέσα στις άγριες συνθήκες του Βάλτου.Την παραγωγή της ταινίας ανέλαβε μετά από πρόσκληση της ΙΛΕΓ «Ο Φίλιππος», η κινηματογραφική ομάδα των κατηχητικών ενοριακών συνάξεων του Ιερού Ναού Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Γιαννιτσών.
Το σενάριο έγραψε η πρεσβυτέρα Χρυσάνθη Κούκκου - Χατζηδήμου, ιατρός και συγγραφέας, μετά από ενδελεχή μελέτη πλήθους ιστορικών βιβλίων και εγγράφων. Την σκηνοθεσία και το μοντάζ ανέλαβε ο Ανδρέας Χατζηδήμου. Ηθοποιοί ήταν οι μαθητές και οι κατηχητές των Ενοριακών Συνάξεων με πρωταγωνιστή τον Μάριο Χατζηδήμου στον ρόλο του Γκόνου Γιώτα. Την μουσική επένδυση της ταινίας έκαναν οι Παναγιώτης Καλιωτάκης και Αρσένιος Χαραλαμπίδης, ενώ το τραγούδι των τίτλων συνέθεσε η Σοφία Γκοτζαμάνη.

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/

Ο Πατριάρχης καλεί την Αγία Ζώνη στη Βασιλεύουσα για τη χολέρα. Χιλιάδες κόσμου ξεχύνεται στους δρόμους για να προσκυνήσει...

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ – Ο Πατριάρχης καλεί την Αγία Ζώνη στη Βασιλεύουσα για τη χολέρα. Χιλιάδες κόσμου ξεχύνεται στους δρόμους για να προσκυνήσει...

http://sfa-cryptochristian.blogspot.com/2020/03/1871.html

Γ. Κοντογιώργης _Μετά την πανδημία θα έχουμε αιματοχυσίες. Μια νέα πραγματικότητα αρχίζει...

https://www.youtube.com/watch?v=B_GTsfI8tCY

«Αδελφοί μου, ψηλά οι καρδιές. Τα σύννεφα της κακίας γρήγορα θα διαλυθούν. Και θα λάμψη λαμπρότερος ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, ο Χριστός. Θαρσείτε. Ανδρίζεσθε. Κραταιούσθε..»

Αυστηρό μήνυμα προς όσους θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε άθρησκο κράτος στέλνει ο Μητροπολίτης Κονίτσης Ανδρέας με αφορμή το διπλό εορτασμό της 25η Μαρτίου. Ο Ιεράρχης από την ακριτική περιοχή επίσης τονίζει πως «η Εκκλησία είναι ανίκητη».

Αναλυτικά η Εγκύκλιος:

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-
Μεγάλη η σημερινή, διπλή γιορτή. “Γιορτάζει η Παναγιά, γιορτάζει κι’ η Πατρίδα”. Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και η Έναρξη της Επαναστάσεως του 1821 είναι δυό γιορτές, άρρηκτα συνδεδεμένες στην Ιστορία και στην συνείδηση του Ελληνικού Έθνους. Γιατί ο Ελληνισμός, σαν συνέχεια της βυζαντινής αυτοκρατορίας, ήταν πάντοτε ενωμένος σφικτά με την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη.

Μαζί συμπορεύτηκαν στα 400 και 500 χρόνια της τουρκικής τυραννίας. Και όλοι, όσοι βαθειά μελετούν την Ιστορία, παραδέχονται ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία υπήρξε η τροφός και η φρουρός του Έθνους, σε κείνους τους δίσεκτους καιρούς.

-Β-
Έτσι, δεν είναι καθόλου παράξενο, ότι ανήμερα της γιορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, κηρύχθηκε η Επανάσταση κατά των Τούρκων, και μάλιστα στην Αγία Λαύρα, στο Μοναστήρι της Παναγίας. Κι’ ήταν πέρα για πέρα αληθινός ο λόγος του Γέρου του Μοριά, του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, όταν – μετά την απελευθέρωση – μιλώντας στους μαθητές, στην Πνύκα, είπε ότι, “όταν πιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως κι’ ύστερα υπέρ Πατρίδος”.

Ο ίδιος δε ο Κολοκοτρώνης έδωσε το στίγμα της πίστεως των Ελλήνων, στην αρχή της Επαναστάσεως. Μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, στο Χρυσοβίτσι της Αρκαδίας, γονατιστός και με δάκρυα στα μάτια, παρακάλεσε και είπε : “Παναγία μου, βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούνε”. Κι’ ύστερα, με γαληνεμένη την ψυχή του, είπε τον περίφημο αυτό λόγο : “Ο Θεός έβαλε την υπογραφή Του για την ελευθερία της Ελλάδος και δεν την παίρνει πίσω”!

-Γ-
Μ’ αυτή την πίστη στον Θεό και κάτω από την σκέπη της Θεοτόκου, ξεκίνησαν οι Έλληνες τον τιτάνιο αγώνα της παλιγγενεσίας. Και παρά τις πολλές και ποικίλες αντιξοότητες, κατάφεραν να ελευθερώσουν ένα μικρό τμήμα της Ελλάδος και να φτιάξουν το πρώτο Ελληνικό κράτος, νικώντας την πανίσχυρη Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αυτή την μικρή Ελλάδα, έναν αιώνα αργότερα πέτυχαν να την υπερδιπλασιάσουν, πάντοτε με την βοήθεια του Θεού και την ευλογία της Παναγίας.

-Δ-
Όμως, τώρα φυσάνε άνεμοι αθεΐας και απιστίας στην ευλογημένη Πατρίδα μας. Επίμονες φωνές και προσπάθειες, επιδιώκουν να σπρώξουν στο περιθώριο της εθνικής ζωής την Εκκλησία. Μιλάνε κάποιοι για “ουδετερόθρησκο κράτος”. Και θέλουν να απαλείψουν από το Σύνταγμα την επίκληση του ονόματος της Αγίας Τριάδος, πέρα από τους όσους αντιχριστιανικούς νόμους έχουν ψηφισθή.

Η Ελλάδα “ουδετερόθρησκο κράτος” ; Η Ελλάδα, που με την δύναμη της Ορθοδοξίας ελευθερώθηκε, να γίνη τώρα “ουδετερόθρησκο κράτος” ; Ποιοί είστε εσείς, οι ασήμαντοι άνθρωποι που κάνετε τέτοιες εισηγήσεις σ’ ένα λαό, που είναι ζυμωμένος με την θρησκεία του ; Ποιοί είστε εσείς, που μιλάτε τάχα εν ονόματι της εξουσίας και θέλετε να μεταθέσετε “όρια α έθεντο οι πατέρες μας”. Ποιοί είστε σείς, που θέλετε να κάνετε άθρησκη την Ελλάδα, την Χώρα των Αγίων και των Ηρώων ;

-Ε-
Ακούστε το, λοιπόν, και βάλτε το καλά στο μυαλό σας. Είστε πρόσκαιροι άρχοντες, ενώ ο Χριστός είναι αιώνιος και μένει εις αιώνας αιώνων. Η Εκκλησία είναι ανίκητη. Η πίστη είναι ριζωμένη βαθειά στις καρδιές. Ο,τι και αν κάνετε, τίποτε δεν θα πετύχετε, παρά μόνο να ντροπιαστήτε και να γίνετε καταγέλαστοι.

Γι’ αυτό, αδελφοί μου, ψηλά οι καρδιές. Τα σύννεφα της κακίας γρήγορα θα διαλυθούν. Και θα λάμψη λαμπρότερος ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, ο Χριστός. Θαρσείτε. Ανδρίζεσθε. Κραταιούσθε. Χρόνια πολλά σε όλους, άγια, ευλογημένα. “Ευαγγελίζου γη χαράν μεγάλην”.

Διάπυρος προς Χριστόν ευχέτης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + Ο Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης
Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

http://agios-dimitrios.blogspot.com/2019/03/blog-post_573.html

Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων.....

Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων. M' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας τη Μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας. Ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακρυά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα ονειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο, εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά ανάπηροι στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδωκόμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία. Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων. Ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας κι η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδια αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδοκοκκινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγκάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουιτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονταν πάντα όρθια. Νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές έπαιρνουν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών! Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα για να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα, ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβίθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς και ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές, είναι το θεικό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής. Το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωινό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου.

Φθινόπωρο 2013. Γιώργος Δ. Δημακόπουλος. Δημοσιογράφος.

https://353agios.blogspot.com/2014/09/blog-post_65.html

YOUTUBE.COM Μία συγκλονιστική ομιλία που οφείλουμε να ακούσουμε όλοι οι Έλληνες έως το τέλος..

https://www.youtube.com/watch?v=49q4i75tI9M

Γεώργιος Καραϊσκάκης, ἀρχέτυπον Ἑλλήνων !!!!

https://www.youtube.com/watch?v=oZHycn-ebNM

Κοιμήθηκε ο γέροντας Dobri Dobrev, ο άγιος επαίτης της Βουλγαρίας Φεβρουαρίου 15, 2018

Κοιμήθηκε ο γέροντας Dobri Dobrev, ο άγιος επαίτης της Βουλγαρίας

 

Επαίτης και ο πιο γενναιόδωρος δωρητής της Εκκλησίας της Βουλγαρίας, ο Παππούς Ντόμπρι, αγαπημένος πολλών πιστών, πέθανε την Τρίτη σε ηλικία 103 ετών, όπως ανακοίνωσε η Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας.

Ο Παππούς Ντόμπρι Ντόμπρεφ, το όνομα και το επίθετο του οποίου προέρχονται από τη λέξη «καλοσύνη» και τον οποίο πολλοί Βούλγαροι χαρακτήριζαν άγιο, είχε αφιερωθεί εδώ και δεκαετίες στη συγκέντρωση χρημάτων για την ανακαίνιση εκκλησιών.
Με μακριά αχτένιστα λευκά γένια, πάντα ντυμένος μ’ ένα μαύρο μανταρισμένο παλτό, ζητιάνευε κυρίως στον μεγάλο καθεδρικό ναό της Σόφιας Αλέξανδρος Νιέφσκι, στον οποίο είχε δωρίσει περισσότερα από 40.000 λέβα (20.000 ευρώ).
Στη χώρα του, όπου η διαφθορά αποτελεί ενδημικό φαινόμενο, ο Παππούς Ντόμπρι έγινε δημοφιλής χάρη στα μέσα ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που επαινούσαν την ανιδιοτέλειά του. Το πορτρέτο του να κρατάει ένα κερί, έργο καλλιτεχνών του γκράφιτι, κοσμεί τον τοίχο ενός δεκαώροφου κτιρίου στην ανατολική Σόφια.
Γεννήθηκε το 1914 στο χωριό Bajlovo. Δεν ενοχλείται από τις κακόβουλες φήμες που τον φέρουν να δώρισε την περιουσία του και έτσι να επιβάρυνε οικονομικά την οικογένειά του. Κατά την διάρκεια πολέμου από οβίδα που έπεσε κοντά του απώλεσε την ακοή του.
Ο «άγιος του  Bajlovo», όπως τον αποκαλούν, έγινε ένας αληθινός ασκητής. Άφησε το σπίτι του με όλες τις ανέσεις στους κληρονόμους του και  φίλους του και ο ίδιος επέλεξε ένα λιτό δωμάτιο στην αυλή της εκκλησίας των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου.Κάνει χαμαικοιτία ή κοιμάται σε τάβλα. Λίγο ψωμί και μια ντομάτα είναι όλη και όλη η διατροφή του.
Τα τελευταία χρόνια ο γέροντας Dobri περνάει τον περισσότερο χρόνο του στην εκκλησία του Αγίου Αλεξάνδρου του  Nevski και στο ναό των  Επτά Αγίων στη Σόφια. Για την ανακαίνιση του ναού των Αγίων Εκχριστιανιστών των Σλάβων στο Baylivi , συγκέντρωσε 10.000 λέβα δηλαδή, 5.000 ευρώ.Έκανε ήδη δωρεές για την ανακαίνιση και των εκκλησιών σε  Kalofer και  Poibrene. Έδωσε  25.000 λέβα στην μονή Eleshnishkiya και στην εκκλησία του  Gorno Kamartsi.Η ανυπέρβλητη προσφορά του ήταν αυτή στον καθεδρικό ναό της πρωτεύουσας  , Άγιο Αλέξανδρο του Nevsky.Προσέφερε   35.000 λέβα που τα μάζευε χρόνια ολόκληρα για να συμβάλει στα έργα της μεγαλύτερης εκκλησίας στη Βουλγαρία.
Το 2009 ο γέροντας επισκέφθηκε τον γραμματέα της εκκλησίας, Stefan Kalaidjiev και του αποκάλυψε το μυστικό του. Τα χρήματα είχαν κατατεθεί δεκάρα-δεκάρα , σε ένα παράρτημα τράπεζας στο Novi Iskar από κάποιον δικό του. Ο ναός δέχθηκε την μεγαλύτερη δωρεά της ιστορίας του
Κτήτορας ναών ένας ζητιάνος. 
Ορισμένοι μπορούν να αναρωτηθούν για την αναγκαιότητα αυτών των δωρεών του.  Η ζωή του μπορεί να συγκριθεί με το βίο της Αγίας Ξένης της σαλής από την Πετρούπολη που όταν έχασε τον στρατιωτικό άντρα της νεαρή χήρα αυτή άρχισε να περιφέρεται για χρόνια στους παγωμένους δρόμους φέροντας την στρατιωτική του χλαίνη και απαντώντας στους περαστικούς με το όνομα του Αντρέι Θεωδόροβιτς. Τη νύχτα προσευχόταν έξω από την πόλη και εργαζόταν κρυφά για την ανοικοδόμηση ναού. Το πρωί οι εργάτες έβλεπαν τα οικοδομικά υλικά να έχουν μεταφερθεί και οι εργασίες να έχουν προχωρήσει.
Πηγές: ΑΠΕ – ΜΠΕ και pentapostagma.gr

 

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ !!! Τ ακούτε Βουλευτές ?

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ !!!

Οι πιό δύσκολοι αγώνες είναι, αυτοί που γίνονται μέσα μας. Αληθινές διακοπές είναι η μοναξιά, η ευλογημένη ησυχία και η προσευχή

Σκέψεις-

Σταμάτης Σπανουδάκης

 

Οι πιό δύσκολοι αγώνες είναι, αυτοί που γίνονται μέσα μας.

Οι καλύτερες συζητήσεις, γίνονται με τον εαυτό μας
Αληθινές διακοπές είναι η μοναξιά, η ευλογημένη ησυχία και η προσευχή
Τα ωραιότερα τοπία, είναι, κρυμμένα μέσα μας

Τά παραμύθια της γιαγιάς, κρύβουν περισσότερη αλήθεια από την “πραγματικότητα”
Οι εσωτερικές πληροφορίες είναι, τα αληθινά δελτία ειδήσεων
Οί δυσκολότερες αποφάσεις, λύνονται από το παιδί μέσα μας.....
Το να αγαπάς τον εχθρό σου είναι, το δυνατότερο σου όπλο

Το να μην συγχωρείς είναι, σαν να προσκαλείς τόν πόνο και την αρρώστια
Το να θυμώνεις είναι, σαν να βρομίζεις μόνος σου την ψυχή σου
Το να λές “γιατί εμένα;” είναι, σαν να λές στο Θεό, “Δεν τά κανες καλά”
Η αρρώστια και ο πόνος, είναι μεγάλο σχολείο, αν τα καταλάβεις και τα δεχτείς με ταπείνωση

Ο φόβος, δεν έρχεται από τον Θεό. Ούτε η χαρά πάντα.
Η Αγία διάκριση, θά πρεπε να διδάσκεται σε όλα τα σχολεία της γής
Το δάκρυ είναι η καλύτερη βιταμίνη. Ψυχής και σώματος

 

Ευτυχία, δεν είναι να κάνεις ότι θές, αλλά να θές ότι κάνεις.

 

 https://proskynitis.blogspot.gr/2017/10/blog-post_23.html

 

 

Μία συγκλονιστική ομιλία που οφείλουμε να ακούσουμε όλοι οι Έλληνες έως το τέλος..

https://www.youtube.com/watch?v=49q4i75tI9M

ΜΑΡΙΑ ΜΟΥΡΖΑ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΕΜΟΥ

https://www.youtube.com/watch?v=2vsufJb4gBU

«Οι εν τω κόσμω Χριστιανοί»

ανώνυμου μαθητή του απολογητή Αριστείδη του Αθηναίου,
      διδασκάλου του Κλήμη Αλεξανδρέα, 175-200 μ.Χ.

 (απόσπασμα σε μετάφραση)
«Οι Χριστιανοί λοιπόν δεν ξεχωρίζουν ούτε στον τόπο, ούτε στη γλώσσα, ούτε στο ντύσιμο από τους άλλους ανθρώπους. Μα ούτε και κατοικούν κάπου σε πόλεις δικές τους, ούτε μεταχειρίζονται κάποια διάλεκτο παραλλαγμένη, ούτε κάνουν ζωή που να ξεχωρίζει. Αυτό δεν είναι γι’ αυτούς διδαχή που βρέθηκε από κάποια επινόηση και από την ανησυχία πολυάσχολων ανθρώπων, ούτε υπερασπίζουν δόγμα ανθρώπινο, όπως μερικοί. Κατοικώντας σε πόλεις ειδωλολατρικές και βαρβαρικές, κατά τον κλήρο του ο καθένας, και ακολουθώντας τα τοπικά έθιμα σε ντύσιμο και φαγητό, καθώς και στον υπόλοιπο βίο, θαυμαστή και αληθινά παράδοξη δείχνουν την κατάσταση της πολιτείας τους. Σε πατρίδες κατοικούν δικές τους, αλλά σαν πάροικοι. Μετέχουν στα πάντα σαν πολίτες και τα πάντα υπομένουν σαν ξένοι. Κάθε ξένη πατρίδα είναι δική τους και κάθε πατρίδα, ξένη. Παντρεύονται όπως όλοι, κάνουν παιδιά. Αλλά δεν παρατάνε τα νεογέννητα. Τραπέζι κοινό έχουν, αλλά όχι και κρεβάτι. Μέσα σε σάρκα βρίσκονται, αλλά δε ζουν σύμφωνα με τη σάρκα. Στη γη περνάνε τη ζωή τους, αλλά είναι πολίτες του ουρανού. Υπακούουν στους νόμους που ορίζονται και με τον βίο τους νικάνε τους νόμους.
Αγαπάνε τους πάντες και από τους πάντες καταδιώκονται. Τους αγνοούν και τους κατακρίνουν, τους θανατώνουν και κερδίζουν τη ζωή. Είναι φτωχοί και πλουτίζουν πολλούς· τα πάντα στερούνται και στα πάντα έχουν περίσσευμα. Τους περιφρονούν και μέσα στη περιφρόνηση δοξάζονται· τους συκοφαντούν και δικαιώνονται. Κακολογούνται και ευλογούν, τους βρίζουν και εκείνοι τιμούν. Κάνοντας το καλό τιμωρούνται σαν κακούργοι· όταν τιμωρούνται χαίρονται, σαν να έρχονται στη ζωή. Οι Ιουδαίοι σαν αλλόφυλους τους πολεμάνε και οι ειδωλολάτρες τους κυνηγάνε. Και για την αιτία της έχθρας, αυτοί που τους μισούν δεν έχουν τι να πουν.
Και πιό απλά, όπως είναι στο σώμα η ψυχή, έτσι είναι στον κόσμο οι Χριστιανοί. Απλωμένη είναι σε όλα τα μέλη του σώματος η ψυχή, και οι Χριστιανοί στου κόσμου τις πόλεις. Κατοικεί στο σώμα η ψυχή, δεν είναι όμως από το σώμα· και οι Χριστιανοί στον κόσμο κατοικούν, μα δεν είναι από τον κόσμο. Αόρατη η ψυχή, στο ορατό φρουρείται σώμα· και τους Χριστιανούς τους ξέρουν, αφού βρίσκονται στον κόσμο, αόρατη όμως η θεοσέβειά τους μένει. Μισεί την ψυχή η σάρκα και την πολεμάει, χωρίς να αδικείται σε τίποτα, γιατί την εμποδίζει να γεύεται τις ηδονές· μισεί και τους Χριστιανούς ο κόσμος, χωρίς να αδικείται σε τίποτα, γιατί στις ηδονές είναι αντίθετοι. Η ψυχή αγαπάει τη σάρκα που τη μισεί και τα μέλη· και οι Χριστιανοί αγαπάνε αυτούς που τους μισούν. Έχει κλειστεί η ψυχή στο σώμα, συγκρατεί όμως αυτή το σώμα· και τους Χριστιανούς τους έχει σαν σε φυλακή ο κόσμος, αυτοί όμως συγκρατούν τον κόσμο. Αθάνατη η ψυχή, σε θνητό σκήνωμα κατοικεί· και οι Χριστιανοί παροικούν στα φθαρτά, την αφθαρσία των ουρανών περιμένοντας. Όταν στερείται φαΐ και πιοτό, η ψυχή γίνεται καλύτερη· και οι Χριστιανοί όταν τιμωρούνται, κάθε ημέρα γίνονται πολύ περισσότεροι. Σε τέτοια τάξη τους έθεσε ο Θεός, που δεν τους επιτρέπεται να την παρατήσουν».
10.3.17
Ι. ΚΑΡΔΑΣΗΣ

 https://fdathanasiou.wordpress.com/2017/03/10/η-προσ-διογνητο-επιστολη/

Ο επιστολογράφος ήταν ένας στρατιώτης, “πρώην άθεος”, όπως ομολογεί ο ίδιος......

Μία ιστορία θείου ελέους!
“Πίστεψα και πιστεύω στο άπειρο έλεος του Θεού που διψάει για την σωτηρία κάθε ανθρώπου”. (Στάρετς Αρσένιος ο Ρώσος)
Μέσα στην δίνη των γεγονότων που εκτυλίχτηκαν στον περσικό κόλπο πριν μερικά χρόνια, έλαβε χώρα ένα γεγονός, που όμως δεν είδε το φως της δημοσιότητας ευρέως, όπως θα άξιζε.
Ανάμεσα στα συντρίμμια του πολέμου, βρέθηκε και μια επιστολή με … ασυνήθιστο παραλήπτη, αλλά και περιεχόμενο.
Ο επιστολογράφος ήταν ένας στρατιώτης, “πρώην άθεος”, όπως ομολογεί ο ίδιος, που τον έσωσε ο Θεός θαυματουργικά από μία οβίδα, η οποία έπεσε ακριβώς δίπλα του.
Παραλήπτης ήταν ο Ευεργέτης του!
Γράφει:

“Άκουσε, Θεέ μου!

Ακόμα δεν σου έχω μιλήσει. Όμως τώρα επιθυμώ να σου πω φιλικά “τι κάνεις; τί γίνεσαι;”. Μου είπαν ότι δεν υπάρχεις  και σαν ανόητος το πίστεψα.
Όμως χθες το βράδυ, από το βάθος του κρατήρα μιάς οβίδας είδα τον Ουρανό Σου, είδα το μεγαλείο Σου. Και τότε κατάλαβα ότι μου είχαν πει ψέματα…!
Είναι παράξενο ότι χρειάστηκε να έλθω σ’ αυτόν τον καταχθόνιο τόπο για να ανακαλύψω το Πρόσωπό Σου!
Τώρα που Σε γνώρισα, Σ’ αγαπάω τρομερά, Θεέ μου! Αυτό θέλω να το ξέρεις.
Σε λίγο να γίνει μια ακόμα απαίσια μάχη. Ποιος ξέρει; Μπορεί να φτάσω στο σπίτι Σου απόψε.
Δεν υπήρξαμε όμως σύντροφοι μέχρι τώρα κι αναρωτιέμαι, Θεέ μου, αν θα  με περιμένεις στην πόρτα Σου!
Μπα, να που κλαίω! Εγώ να χύνω δάκρυα; Τι παράξενο!… Αχ , να Σε είχα γνωρίσει πιο νωρίς!…
Απ’ τη στιγμή που Σε συνάντησα, δεν φοβάμαι να πεθάνω, δεν φοβάμαι τίποτα.
Αχ ,να Σε είχα γνωρίσει πιο νωρίς!…”
Πηγή: Άγια Μετέωρα
https://averoph.wordpress.com
 https://simeiakairwn.wordpress.com/2017/02/12/αχ-να-σε-είχα-γνωρίσει-πιο-νωρίς/#more-17886

ΚΑΙ ΤΩΡΑ…ο σώζων ΠΛΗΣΙΟΝ σωθήτω ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

 https://www.youtube.com/watch?v=yfRlNNAuYA8

Ό,τι κι αν υποθέσουμε για την απόφαση των Βρετανών ψηφοφόρων να γυρίσουν την πλάτη τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον «εναγκαλισμό» του Ντόναλντ Τραμπ από τους Αμερικανούς πολίτες που τον εξέλεξαν ως τον επόμενο πρόεδρό τους, δεν υπάρχει αμφιβολία πως αυτή η έξαρση λαϊκού θυμού προέρχεται και από την αίσθηση των πολιτών ότι οι ηγέτες τους τους έχουν εγκαταλείψει.
Οι περισσότεροι θα συμφωνήσουν πως οι πρόσφατες εκλογικές διαδικασίες στις δύο χώρες, ήταν η στιγμή που «οι ξεχασμένοι μίλησαν», βρίσκοντας το σθένος να απορρίψουν τις συμβουλές και την καθοδήγηση των ειδικών και των απανταχού ελίτ.... 

Κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ: Απόρρητη έκθεση του ΔΝΤ: Να φύγουμε από την Ελλάδα...

Κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ: Απόρρητη έκθεση του ΔΝΤ: Να φύγουμε από την Ελλάδα...: Σύσταση προς την Κριστίν Λαγκάρντ να αποκρούσει στο μέλλον οποιεσδήποτε πολιτικές πιέσεις της ασκηθούν προκειμένου το ΔΝΤ να συμμετάσ...

Blue Divine: ΕΝΩ ΒΑΡΑΝΕ ΤΑ ΤΥΜΠΑΝΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΡΧΕΤ...

Blue Divine: ΕΝΩ ΒΑΡΑΝΕ ΤΑ ΤΥΜΠΑΝΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΡΧΕΤ...: Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη Η Μέση Ανατολή σήμερα μοιάζει περισσότερο με το θρυλικό αερόστατο Hindenburg γεμισμένο με υ...